Ludwik Sosnowski (ur. 18 stycznia 1860 w Gniewkowie, zm. 13 maja 1943 w Bydgoszczy) – mistrz blacharski, polski działacz społeczny.
Życiorys Urodził się 18 stycznia 1860 w Gniewkowie, w powiecie inowrocławskim. Był synem Błażeja i Katarzyny z Grabczyńskich. Od 1885 był żonaty z Małgorzatą Szatkowską. Nie mieli potomstwa.
Wyuczył się zawodu blacharza. W 1885 zamieszkał na stałe w Bydgoszczy, a w 1892 został przyjęty do miejskiego cechu blacharskiego.
Był członkiem i działaczem wielu polskich organizacji i instytucji: Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Towarzystwa Śpiewaczego „Halka”, Towarzystwa Kupców, Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego. Należał do współtwórców i osób kierujących Domem Polskim. Pisał wiersze o treści patriotycznej, drukowane w „Dzienniku Bydgoskim”. Uczestniczył w budowie kościoła Św. Trójcy w Bydgoszczy (1910–1912), pokrywając dach świątyni blachą miedzianąw czasie I wojny światowej na mocy zarządzenia władz pruskich, które rekwirowały miedź na cele wojenne, otrzymał zlecenie zdjęcia tych blach i zabezpieczenia dachów.