Bronisław Marks (ur. 13 sierpnia 1894 w Warszawie, zm. 24 września 1955 tamże) – działacz komunistyczny i związkowy, poseł na sejm PRL I kadencji, 1921-1939 wiceprzewodniczący, a 1950-1954 przewodniczący Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Spożywczego, od 1954 sekretarz Centralnej Rady Związków Zawodowych (CRZZ).
Życiorys thumb|240px|Grób Bronisława Marksa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Syn Chryzostoma i Ludwiki z Sochaczyńskich, od 1910 pracował jako piekarz w Warszawie. W 1914 został wysiedlony do Kazania, gdzie pracował w fabryce obuwia, w której w 1917 (po rewolucji lutowej) został sekretarzem komitetu fabrycznego. Członek Zjednoczenia Socjalistycznego Polskiego i kazańskiej grupy SDKPiL i Kazańskiej Rady Delegatów Robotniczych i Żołnierskich. 2 kwietnia 1918 wybrany do kazańskiej Rady Wygnańczej. W sierpniu 1918 wrócił do Warszawy i został członkiem zarządu, a wkrótce sekretarzem Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Mącznego (do 1920). W II RP działał w KPP, był m.in. członkiem Komitetu Warszawskiego KPP. 1920–1921 więziony za działalność komunistyczną. Po wyjściu z więzienia został wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Spożywczego;