W pełni wyposażoną stację AAP (później nazwaną Skylab) można już było w całości umieścić na orbicie.thumb|Logo programu Skylab
Opis Zadania Celem umieszczenia laboratorium na orbicie było udowodnienie możliwości przeżycia ludzi w dłuższym czasie w przestrzeni kosmicznej. Możliwości realizacji eksperymentu pojawiły się po zarzuceniu dalszych misji Apollo przez NASA i decyzji o wykorzystaniu sprzętu w projekcie Skylab.
Aparatura naukowa zestaw teleskopowy Apollo (ATM – ) koronograf (specjalny teleskop do obserwacji korony słonecznej) spektrograf rentgenowski (do badania widma promieniowania rentgenowskiego Słońca, które nie dociera do powierzchni Ziemi) spektroheliometr (do badania widma promieniowania słonecznego) teleskop rentgenowski dwa spektrografy ultrafioletowe dwa teleskopy do obserwacji Słońca w linii widmowej Hα (o długości 656 nm) Osobny zespół przyrządów obserwacyjnych o nazwie EREP (Earth Resources Experiments Package) składał się z: sześciu kamer (osiemnaście filtrów) obserwacyjnych dla różnych pasm widma spektroskop podczerwieni – kamera, układ obrotowy filtrów, chłodnica kriogeniczna spektroskop wielozakresowy omiatający – zwierciadło wirujące 6000 obr./min, 13 kanałów z detektorami HgCdTe radiometr pasma L w zakresie około 21 cm – układ antenowy 1 m radiometru mikrofal przepatrującej kamery