thumb|250px|Ludy andamańskie na pocz. XIX w. i w 2004 r. (lud Jarawa zaznaczony kolorem żółtym) Jarawa (lub Dźarawa) – lud azjatycki posługujący się językiem jarawa z grupy języków andamańskich. Mieszkają w zamkniętym rezerwacie na południu archipelagu Andamanów.

Jest to lud, któremu grozi wyginięcie. W 1997 roku żyło zaledwie 200 osób posługujących się językiem jarawa.

Ludność Jarawa żywi się przede wszystkim upolowanymi dzikami i rybami, a także miodem i owocami.

Historia Przodkami dzisiejszych Jarawijczyków są prawdopodobnie potomkowie pierwszej grupy ludności, która kilkadziesiąt tysięcy lat temu imigrowała na archipelag z Afryki. Lud żył w dżungli w izolacji od cywilizacji aż do lat 90. XX wieku.

Problemy ludu Jarawa Pod koniec lat 90. XX wieku Jarawijczycy zaczęli nawiązywać coraz częstsze kontakty z ludźmi spoza swojej społeczności. Szybko stali się atrakcją turystyczną. Dla plemienia kontakt z turystami okazał się łatwą okazją do zdobycia pożywienia, ale kontakt z cywilizacją przyniósł ludowi wiele negatywnych skutków. Wielu Jarawijczyków uzależniło się od tytoniu bądź alkoholu. Zaczęli także zapadać na choroby, na które wcześniej nie chorowali, tj. na odrę, świnkę czy malarię.