Tadeusz Żuliński (ur. 30 listopada 1839 w Krakowie, zm. 18 stycznia 1885 we Lwowie) – lekarz, powstaniec styczniowy, brat Romana, Józefa Anzelma i Kazimierza.

Życiorys Syn Barbary i Tadeusza, urzędnika królestwa Polskiego pracującego w komorze celnej. Po likwidacji Rzeczypospolitej Krakowskiej w 1846 roku, rodzina przenosi się do Warszawy. Studia w Akademii Medyczno-Chirurgicznej. Wskutek zatargu z rektorem Fiodorem Cycurynem, zmuszony jest przenieść się do Kijowa. Ostatecznie studia kończy na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzuje się i pracuje w katedrze fizjologii jako asystent profesorów: Gustawa Piotrowskiego i Józefa Majera. Podczas pobytu w Pradze publikuje w miejscowej prasie artykuł „Lech Czechowi”, w którym nawołuje do polsko-czeskiego przymierza.

W czasie powstania styczniowego jest sekretarzem Wydziału Rządu Narodowego do spraw zachodniej Galicji. Wraz z Józefem Szujskim i Janem Darosławem Amborskim wydaje podziemne pismo „Wolność”. Dwukrotnie aresztowany, a swoje uwolnienie zawdzięcza interwencji rektora UJ Józefa Dietla.