Historia Związek Radziecki przyznał niechętnie, że stracił szanse na zwycięstwo ze Stanami Zjednoczonymi w wyścigu do pierwszego załogowego lądowania na Księżycu, i przeorientował swoje zainteresowania na długotrwałe przebywanie w kosmosie. Plany pierwszej stacji kosmicznej powstały już w 1964 roku w ramach ściśle tajnego wojskowego programu kosmicznego znanego jako Ałmaz (Diament). Trzy lata później projekt został przyjęty do realizacji. Początkowo składał się z koncepcji zbudowania trzech elementów: 20-tonowej stacji kosmicznej, którą miała się opiekować trzyosobowa załoga, wyposażonej w aparaty Agat, przeznaczone do wykonywania zdjęć obiektów wojskowych; pojazdów kosmicznych wielokrotnego użytku do przewożenia załóg i ładunku tam i z powrotem, a także rakiet Proton, które miały wynosić wszystkie składniki w przestrzeń kosmiczną. Dodatkowo stacja miała być wyposażona w małą kapsułę, która mogła być wystrzelona ze stacji i szybko dotrzeć na Ziemię, by dostarczyć filmy wywiadowcze i inne małe ładunki.
Od 1976 badano możliwości bojowych zastosowań stacji Salut/Ałmaz, np.