Elewacje ścian zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych odznaczają się oszczędnością form, przez co architektura tego niewielkiego kościoła nadaje świątyni monumentalność.

Północna kruchta kościoła prowadzi na ulicę oraz niewielki dziedziniec, na którym znajduje się mały cmentarz.

Wystrój wnętrza Pomimo iż wnętrze cechuje skromność, zachowały się tu dzieła sztuki dawnej i współczesnej o wysokiej klasie artystycznej. Najważniejsze dzieło – romańska rzeźba ukrzyżowanego Chrystusa, z którego zachowały się głowa, część ciała do wysokości ud oraz fragmentarycznie ramiona, stanowi część zbiorów Muzeum Aleksandra Schnütgena. W kościele znajduje się rekonstrukcja krucyfiksu z 1930 r.

W południowym ramieniu transeptu umiejscowiony jest ołtarz z malowidłami Barthela Bruyna Młodszego, kolońskiego malarza przełomu gotyku i renesansu. Na otwarciu znajdują się sceny pasyjne – Niesienie Krzyża, Opłakiwanie Chrystusa oraz Zmartwychwstanie, natomiast na rewersach skrzydeł – wizerunki świętych Jerzego i Cezariusza – patronów kościoła. Wewnątrz westwerku XIV-wieczny krucyfiks mistyczny w typie widlastym.