thumb|240px|Grób dyrygenta Stefana Rachonia na cmentarzu Powązkowskim Stefan Rachoń (ur. 4 stycznia 1906 w Ostrowie, zm. 3 sierpnia 2001 w Olsztynie) – polski dyrygent i skrzypek.
Życiorys Urodził się w rodzinie Andrzeja (1858–1925), wiejskiego skrzypka, i Marianny z Feledynów. Miał dwóch braci: Karola i Antoniego oraz sześć sióstr: Józefę, Stanisławę, Bronisławę, Eleonorę, Zofię i (?). Edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Lublinie. Klasę skrzypiec u Wacława Grudzińskiego ukończył z odznaczeniem. Podjął pracę w sześcioosobowej orkiestrze grającej na projekcjach filmów niemych w lubelskim kinie „Corso”. Później pracował na stanowisku pierwszego skrzypka Orkiestry Towarzystwa Filharmonicznego w Lublinie. W 1933 roku ukończył Konserwatorium Warszawskie. Grę na skrzypcach studiował w klasie Józefa Jarzębskiego i Ireny Dubiskiej, a dyrygenturę pod kierunkiem Grzegorza Fitelberga. Podczas studiów grał jako taper w kinach międzywojennej Warszawy. Oficjalnie debiutował w 1930 roku na antenie Polskiego Radia w audycji Kącik młodych talentów. W tym samym roku otrzymał propozycję utworzenia radiowej orkiestry rozrywkowej.