Data ta jest szczególnie podkreślana w źródłach ze względu na patriotyczną mowę jaką w tym dniu wygłosił Stanisław Szymański.
Od chwili powstania, budynek szkoły uważany był za „najpiękniejszy w całym Zagłębiu Dąbrowskim”, a jak na owe czasy, był także bardzo nowoczesny ze względu na liczne udogodnienia techniczne, takie jak: „ogrzewanie centralne, oświetlenie elektryczne, kanalizacja, wodociąg, telefon, dzwonek elektryczny, kinematograf”.
W ramach działalności oświatowo-kulturowej, Szymański przyczynił się także do zgromadzenia wykwalifikowanego grona nauczycielskiego i do utworzenia dziecięcego zespołu chóralno-muzycznego w szkole TAZ.
W poczet zasług Szymańskiego zalicza się także jego działalność charytatywną jaką prowadził w czasach kryzysu jaki spadł na Zawiercie przed i po wybuchu I wojny światowej. W 1910 roku, Szymański był współzałożycielem Chrześcijańskiego Towarzystwa Dobroczynności, którego potem został prezesem (1910-1931). Towarzystwo dotowało budowę ochronki dla biednych dzieci i bezrobotnych rodzin. Z chwilą wybuchu wojny większość zakładów przemysłowych zostało zamkniętych co spowodowało falę bezrobocia i głodu w mieście.