Znany był również jako kompozytor, autor wielu utworów przeznaczonych na skrzypce, fortepian, także symfonicznych. Były wśród nich również polki, mazurki i walce, dla których inspiracją była muzyka i tańce ludowe. Był także autorem węgierskich i słoweńskich oraz serbskich pieśni ludowych. Skomponował muzykę do Odprawy posłów greckich Jana Kochanowskiego i tragedii Sofoklesa Król Edyp. Tworzył także etiudy, marsze i różne utwory na skrzypce i fortepian. Często wystawiano jego operetkę pt. Tancerka z miłości oraz fantazję skrzypcową z tematem pieśni węgierskiej Sarica.
Wilhelm von Winterfeld był pierwszoplanową postacią bydgoskiego życia muzycznego w dwudziestoleciu międzywojennym, zwłaszcza w kręgu niemieckiej mniejszości narodowej.
Jego losy po wybuchu II wojny światowej nie są dokładnie znane. Od października 1939 r. do połowy 1943 r. kierował Konserwatorium o zmienionej nazwie „Bromberger Privatschule für Musik”. Przyjmował do tej szkoły Polaków, do czasu zakazu przez władze niemieckie w połowie 1940 r. Potem wyjechał do Jugosławii, zajętej już przez Niemców, być może w poszukiwaniu żony, która zginęła w jednym z tamtejszych obozów koncentracyjnych w 1942 r. Zmarł 1 października 1943 r. na atak serca w Zagrzebiu podczas podróży powrotnej do Bydgoszczy.