Śmigłowce od stycznia 1950 roku zaczęły wchodzić na wyposażenie dywizjonów, począwszy od 745. Dywizjonu. Używane były jako maszyny pokładowe na lotniskowcach do ratowania załóg samolotów, które uległy wypadkom, oraz do celów dyspozycyjnych i łączności z lądem i innymi okrętami. Z jednostek liniowych wycofano je w 1960 roku, do szkolenia były używane do 1967 roku.
Wersje Westland/Sikorsky WS-51 - maszyna prototypowa Dragonfly HR.1 - wersja ratownicza dla Royal Navy, wybudowano 13 maszyn. Dragonfly HC.2 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, trzy egzemplarze. Dragonfly HR.3 - wersja ratownicza dla Royal Navy, 58 maszyn. Dragonfly HC.4 - wersja ratownicza dla Royal Air Force, 12 sztuk. Dragonfly HR.5 - wersja ratownicza dla Royal Navy, zbudowano 9 sztuk i około 25 przebudowano z wersji HR.1 i HR.3. Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1A - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Alvis Leonides 521/1. Westland-Sikorsky WS-51 Mk.1B - śmigłowiec przeznaczony na rynek cywilny napędzany silnikiem gwiazdowym Pratt & Whitney R-985 Wasp Junior B4.
Przypisy
Bibliografia Miłosz Rusiecki, AgustaWestland-linia brytyjska, "Lotnictwo", nr 4 (2007), s. 18-24, ISSN 1732-5323.
Dragonfly Kategoria:Śmigłowce wielozadaniowe