Głównym tematem dzieła jest powstanie zakonu, jego rozwój i umacnianie się w Kościele. Obejmuje dziesięć rozdziałów. Pozostałe dwa przedstawiają życie Franciszka na tle rozwijającej się wspólnoty. Historia przedstawiona jest chronologicznie, rzeczowo i realistycznie, w zwartej i prostej formie. Autor podaje szczegóły dotyczące imion, miejsc, zdarzeń. Nie idealizuje postaci świętego. Przedstawia go realnie, doświadczającego cierpień, trudności, niepowodzeń, jednocześnie jako podstawę kształtującego się zakonu. Można przyjąć, że to pierwsza kronika, której adresatami są bracia nazwani „servi Domini”.
Inne źródła franciszkańskie Vita prima Tomasza z Celano; Vita secunda Tomasza z Celano; Tractatus de miraculis; Legenda ad usum Chori; Officium Rhythmicum; Vita sancti Francisci Juliana ze Spiry; Legenda versyficata Henryka z Avranches; Legenda Trium Sociorum; Legenda maior świętego Franciszka; Legenda minor; Compilatio Assisiensis; Kompilacja z Awinionu; Speculum Lemmens; Manuskrypt Little; Rękopis z Uppsali; Speculum Perfectionis; List okólny Brata Eliasza; Bulla kanonizacyjna świętego Franciszka; Liber de Laudibus Bernarda z Bessy; Vita sancti Francisci Jakuba de Voragione; Legenda Monacensis; Vita del povero et humile servo de Dio Francesco; Actus beati