Tramwaje w Caracas − zlikwidowany system komunikacji tramwajowej w stolicy Wenezueli Caracas, działający w latach 1882−1947.
Historia Przed elektryfikacją W 1881 została założona spółka Tranvía Caracas, która w 1882 uruchomiła tramwaje konne w Caracas. Linia tramwajowa połączyła Plaza Bolívar z Palo Grande. Wkrótce linię wydłużono do Puente de Hierro (Iron Bridge). W 1885 inna spółka pod nazwą Tranvía Bolívar otworzyła linię tramwajową pomiędzy Plaza Bolívar i dworcem Ferrocarril La Guaira y Caracas. Obie spółki eksploatowały sieci tramwajowe o rozstawie szyn wynoszącym 750 mm i tramwaje pochodzące z zakładów John Stephenson Co. z Nowego Jorku. W 1891 w Caracas było 31 tramwajów. W 1893 spółka Tranvía Bolívar zakupiła nowe wagony z zakładów Compagnie La Métallurgique z Nivelles. We wrześniu 1893 spółka Ferrocarril del Sur otworzyła linię tramwaju parowego o długości 5 km pomiędzy Las Flores i El Valle. Rozstaw szyn na linii wynosił 680 mm. We wrześniu 1886 spółka Ferrocarril Central otworzyła 10 km linię tramwaju parowego pomiędzy dworcem Santa Rosa i Petare. Linia miała rozstaw szyn wynoszący 1067 mm.