Tadeusz Mieczysław Sokołowski (do 1914 r. Gedeon Mieczysław), ps. „Marcin” (ur. 28 października 1887 w Worobinie w pow. rówieńskim, zm. 21 stycznia 1965 w Szczecinie) – polski lekarz chirurg, pułkownik lekarz Wojska Polskiego; uczestnik m.in. walk I Brygady Legionów Polskich, wojny polsko-bolszewickiej, kampanii wrześniowej, kampanii włoskiej 2 Korpusu, jeden z założycieli i profesor Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, jeden z pionierów transfuzjologii w Polsce i specjalista w dziedzinie traumatologii i chirurgii ręki.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Tadeusz Sokołowski był synem Jana i Marii ze Skupieńskich. Ojciec pracował w administracji majątku Broelów-PlaterówRód Platerów, który nosi nazwę hrabiów Platerów de Broel od pierwszego swego majątku Bröel w Westfalii, osiadł m.in. w Polsce w XIII w., a w XVII w. w linii polsko-inflanckiej wyodrębniła się gałąź wołyńska (zob. zob. [krzemieniewo.net]). Od 1896 roku rodzina mieszkała w Łodzi. Tadeusz Sokołowski uczęszczał do rządowego gimnazjum filologicznego i uczył się na tajnych kompletach. Nie został dopuszczony do matury w 1905 roku z powodu udziału w strajku szkolnym.