Zosino (biał. Зосіна, Zosina; ros. Зосинское, Zosinskoje) – nieistniejąca osada na Białorusi.
Historia W 1870 roku osada leżała w wołoście Postawy, w powiecie dziśnieńskim guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. Był to majątek należący do hrabiego Tyzenhauza.
W 1895 roku folwark Zosin nad rzeką Łuczajką leżał w okręgu wiejskim Zosin w gminie Postawy, 106 wiorst od Dzisny. W folwarku znajdował się 1 dom, mieszkało 25 mieszkańców. W skład okręgu wiejskiego Zosin wchodziły wsie: Czerty (Czorty), Kałuki, Koroćkowo (Korotkowo), Kościenie (Kostenie), Puszkary, Siwce, Wołochy i Zabrodzie. W 1865 roku w okręgu mieszkało 321 dusz rewizyjnych.
W dwudziestoleciu międzywojennym osada leżała w granicach II Rzeczypospolitej w gromadzie Pietrahy, w gminie wiejskiej Postawy, w powiecie postawskim, w województwie wileńskim. W 1930 r. wchodziła w skład majątku Józefa Przeździeckiego.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 39 osób, 10 było wyznania rzymskokatolickiego a 20 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali białoruską przynależność narodową. Były tu 3 budynki mieszkalne. W 1931 w 19 domach zamieszkiwały 84 osoby.