W 1972 otrzymała stypendium Guggenheim Fellowship, będące w istocie nagrodą finansową. Dzięki niej założyła – również wspólnie z Mantlerem – wytwórnię płytową WATT, która zainaugurowała działalność albumem Carla's Tropic Appetites. W 1974 nowojorska grupa The Ensemble zamówiła u Bley utwór na zespół kameralny. Powstała kompozycja, pt. 3/4 for Piano and Orchestra, była wykonywana pod dyrekcją Dennisa Russella Daviesa z Keithem Jarrettem jako solistą. Później utwór nagrała sama Bley i umieściła na płycie 13 for Piano and Two Orchestras and 3/4 for Piano and Orchestra, wydanej przez WATT w 1975. W tym samym roku przez sześć miesięcy przebywała w Londynie, grając w grupie jazz-rockowej Jack Bruce Band, w składzie której znajdował się m.in. Mick Taylor. Po jej rozpadzie postanowiła wrócić do Stanów Zjednoczonych i założyć własny zespół. Przez następne sześć lat formacja pn. The Carla Bley Band, złożona z sześcioosobowej sekcji dętej i sekcji rytmicznej, występowała w Europie i Japonii oraz sporadycznie w USA. Ze swoim zespołem Bley nagrała pięć płyt dla wytwórni WATT oraz muzykę do filmowego thrillera Mortelle Randonnée w reżyserii Claude’a Millera. Realizowała w tym okresie również inne przedsięwzięcia. Była współproducentką albumu z jej kompozycjami – Fictitious Sports – który nagrał Nick Mason, perkusista zespołu Pink Floyd.