Mieczysław Wądolny (ur. 24 września 1919 w Łękawicy, zm. 14 stycznia 1947 tamże) – żołnierz partyzantki antykomunistycznej, dowódca oddziału „Burza” w powiecie wadowickim w latach 1945–1947, porucznik.

Życiorys Mieczysław Wądolny urodził się 24 września 1919 r. w Łękawicy. W młodości pragnął zajmować się malarstwem artystycznym. Po wybuchu II wojny światowej ojciec Mieczysława – Bolesław zaangażował się w działalność konspiracyjną. Przeprowadzał przez zieloną granicę na Węgry członków organizacji podziemnych oraz Żydów.

W 1943 roku Mieczysław Wądolny wstąpił do Oddziału Specjalnego Ludowej Straży Bezpieczeństwa „Grań”. LSB była wydzieloną częścią sił zbrojnych podziemnego Stronnictwa Ludowego dla ochrony jego działalności. 26 stycznia 1945 roku Armia Czerwona zajęła Wadowice. Ludowcy liczyli na możliwość przejęcia lokalnych struktur władzy, tym bardziej że w początkowym okresie rządów komunistów, tolerowali oni tworzenie przez ludowców posterunków milicji. Również Wądolny zgłosił się do Milicji Obywatelskiej (MO) i zaczął pracować w wadowickiej komendzie MO jako kierowca.