Oswin z Deiry, Osuini, Osuinus (ur. VII wiek, zm. 20 sierpnia 651) – władca anglosaskiego królestwa Deiry w latach 644-651, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Po śmierci króla Oswalda, uważanego za założyciela Nortumbrii, na tronie tworzących ją Bernicji i Deiry w 641 roku zasiadł jego brat, Oswiu. Nie został jednak zaakceptowany jako władca przez mieszkańców Deiry, mimo iż poślubił deirską księżniczkę Enfledę, córkę króla Edwina. Zmuszony został do oddania władzy w ręce przedstawiciela deirskiej dynastii, Oswina – syna króla Osrica, który powrócił z Wessex, gdzie schronił się, gdy Cadwallon z Gwyneddu zabił jego ojca.
Przez jakiś czas Oswin rządził spokojnie, ciesząc się posłuszeństwem swego ludu i wspierając misje ewangelizacyjną biskupa Aidana. Jednak Oswiu zapragnął zagarnąć Deirę dla siebie. Gdy nie udało mu się usunąć Oswina w sposób legalny, zlecił jego zabójstwo. W końcu wyzwał go do otwartej wojny. Oswin początkowo zebrał zbrojnych, jednak ostatecznie odmówił wzięcia udziału w bitwie i wycofał się do Gilling, gdzie chciał się schronić u przyjacielaBeda Czcigodny Historia ecclesiastica gentis Anglorum księga 3, rozdział 14 dostępna w bibliotece cyfrowej.