Na terenie Eurazji materiał był pozyskiwany głównie z ciosów słoni w Indiach, w czasach rzymskich, sprowadzano z Afryki Północnej, od XVIII wieku z większości obszarów tego kontynentu. Znaczenie i wartość materiału zyskało swoją wielkość we wczesnym średniowieczu w Europie Zachodniej, oprócz kością ze słonia handlowano podobnym materiałem z morsów. Handel materiałem i wyrobami objął nie tylko Europę Zachodnią (gł. południowa Anglia i północna Francja i Niemcy), ale także Grenlandię i Skandynawię. W XIX wieku w Syberii i obszarach arktycznych Ameryki, ciosy mamuta wydobywano spod wiecznej zmarzliny następnie handlowano. Na obszarach, gdzie nie był dostęp do pozyskiwania materiału ze słonia, lub ze względu na wysoką wartość handlową była preferowana jako substytut kość z kaszalota lub porożaOsborne s. 488..
Historia i zabytki Prehistoria i starożytność W młodszej epoce kamienia (ok. 40 000-30 000 lat temu) z kości mamuciej wykonywano częstokroć broń (oszczepy, grota włóczni etc.) głównie na terenach alpejskich Francji. Do najstarszych dzieł plastyki z kości słoniowej zalicza się 11 figurek zwierząt wykonanych w kości mamuciej z jaskini Vogelherdhöhle koło Niederstotzingen, liczące około 32 000 latVogelherdhöhle..