Bitwa pod Bregencją – starcie zbrojne, które miało miejsce dnia 13 stycznia 1408 r. w trakcie wojny Appenzellu.
Przed bitwą Po zwycięskiej dla Appenzellu bitwie pod Stoss w roku 1405 i przeniesieniu się walk na kolejne dwa lata w rejony Thurgau oraz Vorarlberg, szwabska szlachta powołała obronny związek rycerski (Sankt Jörgenschild) skierowany przeciwko Appenzellowi. Związek szwabski został wkrótce rozszerzony o biskupstwa Konstancji oraz Augsburga, a także zwolenników Habsburgów, co czyniło go trudnym przeciwnikiem dla sił Appenzellu.
Przebieg bitwy Dnia 22 września 1407 r. wojska Appenzellu rozpoczęły oblężenie miasta Bregencja. Pomimo intensywnego ostrzału i znacznych szkód wyrządzonych w mieście, obrońcy Bregencji utrzymali swoje pozycje. Artyleria Appenzellu była zbyty słaba, aby uczynić większe szkody w miejskich murach. Zbliżająca się sroga zima zniechęcała oddziały oblegające miasto, do tego stopnia, że zaczęto mówić o odwrocie. Dnia 13 stycznia 1408 r. w rejon miasta nadciągnął silny oddział z Konstancji pod wodzą księcia Ulricha von Teck. Siły odwetowe udało się w ostatniej chwili opłacić szlachcie szwabskiej, pomimo sporych kłopotów finansowych. Do decydującej bitwy doszło w rejonie Klause bei Lochau pomiędzy Bodensee i Pfänderstock. Armia szwabska pobiła w bitwie osłabionego i zdemoralizowanego przeciwnika.