Po I wojnie światowej austro-węgierskie lokomotywy zostały rozdzielone pomiędzy nowo powstałe państwa. 20 przeszło na Koleje Austriackie (BBÖ).
Polskie Koleje Państwowe otrzymały 9 lokomotyw, oznaczonych jako seria Pd12 (numery Pd12-1 do Pd12-9). Po II wojnie światowej nie było ich już na PKP.
Najwięcej – 32 lokomotywy znalazły się w Czechosłowacji, z czego 28 weszło do eksploatacji na kolejach ČSD, otrzymując oznaczenie jako seria 264.0 (numery 264.001 do 264.028)J. Pospichal, kkStB 6 w serwisie Lokstatistik [dostęp 2012-04-26].. Służyły one do 1941 roku. Pięć lokomotyw znalazło się po I wojnie światowej w ZSRR (m.in. dwie na Kolei Władykaukaskiej).
Opis Parowóz pospieszny z dwucylindrowym silnikiem sprzężonym, na parę nasyconą, o układzie osi 2'B. Kocioł był dość wysoko podniesiony (oś kotła na wysokości 2590 mm), o sporej powierzchni ogrzewalnej i dużym ruszcie (2,9 m²), bez przegrzewacza. Kocioł miał 205 płomieniówek. Parowóz posiadał ciekawą, charakterystyczną dla niektórych austriackich parowozów architekturę, dzięki dwóm kołpakom na górze kotła, połączonym poziomą rurą z dwoma zaworami bezpieczeństwa na niej, pełniącą rolę osuszacza pary. Tylny kołpak mieścił zbieralnik pary, a przedni przepustnicę suwakową.