Rosyjska Armia Ludowa (ros. Русская Народная Армия) – antysowiecka formacja zbrojna złożona z jeńców wojennych z Armii Czerwonej formowana podczas wojny zimowej.
Atak Armii Czerwonej na Finlandię 30 listopada 1939 r. wywołał w Europie przypływ sympatii dla tego państwa. Wiele krajów dostarczyło Finom pomoc wojskową, w tym też ochotników do walki z Sowietami. Konflikt wojenny wywołał duży odzew również wśród białogwardyjskiej emigracji rosyjskiej. Do dowództwa fińskiej armii skierowano wiele propozycji, np. kpt. 2 rangi Borys M. Czetweruchin zaproponował zorganizowanie z terytorium Estonii działań wywiadowczych i propagandowych skierowanych przeciwko ZSRR, kierownictwo Narodowego Związku Pracujących (NTS) wystąpiło z koncepcją sformowania spośród jeńców wojennych oddziałów spadochronowo-desantowych w celu zrzucenia ich na północy Związku Radzieckiego w rejonie łagrów, zaś gen. Władimir K. Witkowski przedstawił plan „krótkiego uderzenia na Leningrad”. Wszystkie propozycje były jednak odrzucane przez głównodowodzącego fińskimi siłami zbrojnymi feldmarsz. Carla Gustafa Mannerheima, który nie chciał uznania Finlandii za agresora. Tak samo została potraktowana najpoważniejsza oferta pomocy skierowana przez przewodniczącego Rosyjskiego Związku Ogólnowojskowego (ROWS) gen. Aleksieja P.