Boris Michajłowicz Czetwieruchin, ros. Борис Михайлович Четверухин (ur. 17 marca 1880, zm. 2 kwietnia 1967 w Sztokholmie) – rosyjski wojskowy marynarki wojennej (kapitan 2 rangi), współpracownik brytyjskich, fińskich i szwedzkich służb specjalnych, emigracyjny działacz wojskowy, ochotnik armii fińskiej podczas wojny zimowej.
Ukończył morski korpus kadetów. W 1902 r. został awansowany do stopnia miczmana. Pływał na Bałtyku na niszczycielu obrony brzegowej „Nie troń mienia”. W 1904 r. ukończył oficerski kurs artyleryjski. Służył na pancerniku . Pod koniec maja 1905 r., w wyniku klęski pod Cuszimą, dostał się do niewoli japońskiej. Po wypuszczeniu na wolność skierowano go do Głównego Zarządu Hydrograficznego. W 1908 r. brał udział w ekspedycji hydrograficznej na Bałtyku. Od pocz. lutego 1913 r. wchodził w skład Korpusu Hydrografów. Awansowano go na sztabskapitana. Brał udział w I wojnie światowej. W poł. sierpnia 1914 r. objął dowództwo trałowca „Komieta”. Pod koniec 1914 r. został dowódcą 3 Oddziału 1 Morskiej Partii Trałowania. Pod koniec maja 1915 r. odznaczono go Orderem Św. Anny 3 klasy, zaś na pocz. września tego roku Orderem Św. Jerzego 4 klasy. W poł. lipca 1916 r. awansował na kapitana 2 rangi. W 1917 r. uczestniczył w obronie Wysp Moonsundzkich. Podjął współpracę z wywiadem brytyjskim. Latem 1918 r.