Po wojnie pełnił służbę w Wojsku Polskim. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 849. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 pełnił służbę w 67 pułku piechoty w Brodnicy będąc jednocześnie „odkomenderowany” na Uniwersytet Jagielloński, na którym kontynuował studiaRocznik oficerski 1934 s. 317, 412.. W 1924 był już oficerem rezerwy 67 ppRocznik oficerski 1924 s. 282, 418.. Z czynnej służby wojskowej został zwolniony ze względu na stan zdrowia.
Ukończył przerwane studia, objął posadę nauczyciela w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Myślenicach, gdzie uczył języka polskiego i pracował przez dziesięć lat do 1 grudnia 1933.
Był twórcą postromantycznych wierszy na temat walki legionistów („Tułaczym szlakiem”), pisał również dramaty, prace historyczne i z zakresu krytyki literackiej. Był autorem słów do utworu „Piechur”.
Jego żoną była od 1923 Paulina, z domu Zielińska.
Został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Jakuba na Stradomiu.
Jego imieniem nazwano ulicę w Myślenicach oraz pracownię nr 20 w I Liceum Ogólnokształcącym im.