Zgodnie z wytycznymi rzeźbę terenu opracowuje się na podstawie punktów osnowy, których wysokości w układzie państwowym, wyrażone są w systemie wysokości normalnych, liczonych od zera mareografu w Kronsztadzie. Jeżeli mapa zasadnicza dla konkretnego obszaru (np. miasta) została już wykonana w oparciu o wysokości w innym układzie, dopuszcza się opracowywanie rzeźby terenu w tym układzie. Pod pojęciem pierworysu mapy zasadniczej wytyczne określały mapę wykonywaną zgodnie z wymogami instrukcji technicznej K-1.
Wytyczne K-1.4 m.in. definiują: mapę źródłową jako mapę sytuacyjno-wysokościową wykorzystywaną do przeniesienia z nich rzeźby terenu, czyli mapy topograficzne w skalach 1:10000 i 1:50000 oraz mapy jednostkowe w skalach od l:5000 do 1:500. cięcie warstwicowe (dla mapy w skali 1:500 – 0,5 m, dla mapy w skali 1:1000 – 1 m, dla map w pozostałych skalach – 2,5 m, 5 m) oraz ustalają w szczegółach: Kwalifikację i dobór materiałów źródłowych Przeniesienie rzeźby terenu Doprowadzenie do skali oraz pasowanie i przeniesienie rzeźby Sporządzenie i redakcję pierworysu Kontrolę opracowania rzeźby terenu Kompletowanie operatu
Zobacz też Standardy techniczne dotyczące geodezji w Polsce
Przypisy
Kategoria:Instrukcje i wytyczne techniczne w geodezji