Keith Moore "Red" Mitchell (ur. 20 września 1927 w Nowym Jorku, zm. 8 listopada 1992 w Salem) – amerykański kontrabasista jazzowy, kompozytor, poeta, autor tekstów piosenek. Był bratem Whiteya Mitchella, również basisty i producenta telewizyjnego.
Mitchell dorastał w New Jersey. Jego ojciec był inżynierem, ale interesował się muzyką w równym stopniu, co jego żona (matka Keitha) poezją. Pierwszym instrumentem Mitchella był fortepian, potem saksofon altowy i klarnet. Cornell University przyznało mu stypendium, dzięki któremu mógł studiować inżynierię, ale w 1947 Mitchell odbywał służbę wojskową w Niemczech grając w orkiestrze na kontrabasie. W następnym roku był już członkiem jazzowego tria w Nowym Jorku.
Zdobył uznanie i popularność występując i nagrywając z takimi artystami jak: Mundell Lowe, Chubby Jackson, Charlie Ventura, Woody Herman, Red Norvo i Gerry Mulligan. Na początku lat 50. dołączył do jazzowej sceny Zachodniego Wybrzeża, a wśród muzyków, którym towarzyszył byli: André Previn, Shelly Manne, Hampton Hawes, Billie Holiday, Stan Seltzer, Ornette Coleman i inni.
Pracował również jako muzyk sesyjny w studiach telewizyjnych i filmowych (MGM) w okolicach Los Angeles, czasem pojawiając się i na ekranie. Brał udział w filmach dokumentalnych, których bohaterami byli Tal Farlow i Zoot Sims.