Najstarszy i pewno najcenniejszy jest barokowy ołtarz z wizerunkiem Matki Bożej Pocieszenia usytuowany w nawie kościoła przy ścianie północnej. Siedlecka Matka Boska jest wierną kopią wizerunku znajdującego się w dawnym klasztorze norbertanów, dziś jezuitów w Nowym Sączu. Ikona ta została namalowana na desce o wymiarach 120 x 70 cm. Wizerunek datuje się na XVII w. (a więc jest o wiek młodszy od oryginału), być może to dla niego wykonano piękny barokowy ołtarz. Badacze wiążą datę powstania obrazu z założeniem Bractwa MB Pocieszenia w 1633 r., co rozpropagowało kult maryjny na Sądecczyźnie. Wizytacje biskupie w latach 1728 i 1747 nie odnotowały w Siedlcach kultu związanego z obrazem. Natomiast w 1766 r. po wizytacji kanonicznej napisano o wizerunku słynącym cudami znajdującym się w siedleckiej świątyni. Odnotowano również, że w ołtarzu jest również przesuwany obraz św. Kingi. Wg wspomnianej relacji Matka Boska z Jezusem na głowie mieli "wyzłacane" korony, „berło srebrne”, sukienkę. Dosyć detalicznie opisano wota zawieszone wokół obrazu: „Pereł nitek pięć, krzyżyk z czeskimi kamieniami mały, drugi większy, oba mało warte. Korali nici dwanaście”. Szczególne ciekawe wota, ofiarował Jaśnie Wielmożny Pan Roguyski, zaś największe Gostkowscy związani z Trzycierzem i Janczową.