Związek Harcerstwa Polskiego na Litwie (ZHPnL) – organizacja harcerska kontynuująca tradycje przedwojennej Wileńskiej Chorągwi Harcerzy i działająca na terenie dzisiejszej Litwy, a szczególnie w miejscach zamieszkania mniejszości polskiej – w Wilnie i na Wileńszczyźnie.
Historia Przetłumaczona przez Andrzeja Małkowskiego książka "Scouting for Boys" przyspieszyła rozprzestrzenianie się idei harcerskiej na terenie byłej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Już w roku 1912 w Wilnie założono pierwszą drużynę harcerską im. Romualda Traugutta. W 1918 roku, po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, wszyscy polscy harcerze połączyli się w jedną organizację - Związek Harcerstwa Polskiego.
W latach 1921-1939 harcerze na terenie województw: wileńskiego i nowogródzkiego działali w powstałej Wileńskiej Chorągwi Harcerzy. Jedyną drużyną, która przetrwała do końca istnienia Chorągwi, była Czarna Trzynastka Wileńska im. Zawiszy Czarnego, założona w 1921 roku.
W czasie II wojny światowej Chorągiew przeszła w konspirację w ramach Szarych Szeregów jako ul "Brama". Po II wojnie światowej przez cały okres sowiecki działalność harcerzy na Wileńszczyźnie, podobnie jak na całej Litwie, została zawieszona, a w Polsce została zreorganizowana zgodnie z ideologią sowiecką.