Ija Lazari-Pawłowska (właśc. de Lazari) (ur. 8 maja 1921 w Arniszycach w obwodzie smoleńskim (Rosja), zm. 10 listopada 1994 w Łodzi) – etyk, filozof, autorka prac z metaetyki i etyki współczesnej. Profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Twórczyni Katedry Etyki, kontynuatorka prac Tadeusza Kotarbińskiego i Marii Ossowskiej.
Była specjalistką z zakresu filozofii i etyki, autorką tłumaczonych na wiele języków książek i artykułów o etyce Gandhiego, czy filozofii Alberta Schweitzera, członkinią towarzystw naukowych, jak Erich Fromm Society, czy Schopenhauer-Gesellschaft, a także inicjatorką i promotorką doktoratu honorowego na Uniwersytecie Łódzkim dla Leszka Kołakowskiego.
Jej mężem był prof. Tadeusz Pawłowski (1924–1996), a siostrzeńcem jest politolog, slawista prof. Andrzej de Lazari, zaś siostrzaną wnuczką dr hab. Katarzyna de Lazari-Radek, prof. UŁ.
Pochowana została na Starym Cmentarzu w Łodzi przy ulicy Ogrodowej w części prawosławnej.