Z wszystkich tych relacji wyłania się jednak wyraźnie obraz przedwojennego polskiego inteligenta, zaangażowanego w szeroki wachlarz prac niepodległościowych, obejmujący pracę administracyjną, organizacyjną, a także czysto techniczną na granicy akcji bojowych.

Okres powojenny Z niewoli niemieckiej Gokieli wrócił w 1945 i od razu wznowił swoją pracę w przemyśle zbrojeniowym. Przez dwa lata był zatrudniony jako dyrektor techniczny w Centralnym Zarządzie Przemysłu Zbrojeniowego, zaś po jego upadku, w latach 1947–1949, na identycznym stanowisku w Dyrekcji Średniego Precyzyjnego Przemysłu Maszynowego Centralnego Zarządu Przemysłu Metalowego „Prozamet”. Niezależnie od powyższych funkcji był także zastępcą przewodniczącego Wydziału Mechaniki i członkiem Rady w Polskim Komitecie Normalizacyjnym (lata 1948 – 1949), zaś przez niecały rok 1949 – doradcą w Biurze Projektowania Fabryk Przemysłu Metalowego.