Przygotowany przez Gokielego i Bryłę plan zakładał centralne sterowanie. Autorzy wzięli pod uwagę fakt, iż w wyniku długotrwałych działań wojennych i wyniszczenia najwartościowszej części ludności, nastąpi upadek moralny dużej części społeczeństwa, wobec czego stworzenie siatki zarządów komisarycznych wydaje się najlepszym wyjściem. Poszczególne gałęzie przemysłu miały być zrzeszone w Departamencie Produkcji. Kontrolę nad całością miał pełnić Szef Gospodarki Narodowej. Przedsiębiorstwa miały być dopiero z czasem oddawane w ręce prywatne, ewentualnie zrzeszeniom lub zakładom prywatnym. Niezależność rozwoju poszczególnych przedsiębiorstw od wpływu pojedynczych osób miały gwarantować Samorządy Gospodarcze składające się z rad lub izb powiatowych, wojewódzkich i izb naczelnych. Stawki dla robotników miały opierać się na pensji gwarantowanej, pozostawiając poszczególnym przedsiębiorstwom wolne pole do jej podnoszenia.
Jak zatem widać, był to program państwa socjalistycznego. Fakt ten, choć może dziwić współcześnie, podyktowany był ówczesnymi realiami.