Sztuka "Lamara", napisana w chewsureckim dialekcie języka gruzińskiego, została w czerwcu 1930 roku uroczyście wystawiona w Moskwie na specjalnym pokazie dla Józefa Stalina.
W 1926 roku w czasopiśmie "Mnatobi" została opublikowana pierwsza powieść Robakidzego pt. "Gwelis perangi". W marcu 1931 roku, rozczarowany sowieckim reżimem, wyjechał do Niemiec. W 1933 roku ukazała się jego kolejna powieść pt. "Die gemordete Seele.". W latach 30. wydano jego następne książki (m.in. "Kaukasische Novellen", "Megi: Ein georgisches Mädchen", "Der Ruf der Göttin", "Dämon und Mythos. Essays", "Die Hüter des Grals"). W 1939 roku ukazała się książka poświęcona Adolfowi Hiterowi pt. "Adolf Hitler von einem fremden Dichter gesehen", zaś w 1941 roku poświęcona Benito Mussoliniemu pt. "Mussolini, der Sonnengezeichnete". Prawie cały okres wojny spędził w Berlinie. W 1941 roku wszedł w skład Komitetu Niepodległości Gruzji, zaś w 1942 roku Unii Gruzińskich Tradycjonalistów. Wspierał formowanie spośród jeńców wojennych-czerwonoarmistów Legionu Gruzińskiego na służbie niemieckiej.