Sposoby przeciw trollom Trolle nie znoszą światła słonecznego, dlatego pojawiały się wyłącznie w nocy. Troll, który na czas nie schował się przed promieniami słońca, zamieniał się w kamień. Nienawidzą także wszystkiego związanego z chrześcijańską wiarą, dlatego odstrasza je odgłos kościelnych dzwonów i śpiewanie psalmów. Żeńskim odpowiednikiem trolla była huldra.
Literatura i sztuka thumb|Spójrz na nich, powiedziała matka trolli. Spójrz na moich synów! Piękniejszych trolli nie znajdziesz po tej stronie księżyca – rysunek Johna Bauera (1915) Po raz pierwszy na kartach książek trolle pojawiły się w Eddzie Snorri Sturlusona około 1220 roku. Sturluson opisuje tam wielogłowego olbrzymiego potwora. O trollach wspomina też w XVII wieku norweski, ale tworzący w języku duńskim pisarz Ludvig Holberg.
Trolle wielokrotnie pojawiały się później w skandynawskich wierzeniach ludowych: w Norwegii najbardziej znane są z baśni zebranych przez Petera Christena Asbjørnsena i Jørgena Moea. Najczęściej w tych opowieściach przedstawiano trolle jako wielkie i silne, złośliwe i niebezpieczne. Były brzydkie, miały ogromne nosy i oczy jak cynowe talerze. Były wrogo nastawione zarówno do ludzi, jak i bogów, i ożywiały się, czując zapach krwi chrześcijanina.