thumb|Witold Ceraski (1882) thumb|200px|Grób Witolda Ceraskiego i jego żony na Cmentarzu Wagańkowskim w Moskwie Witold Michał Henryk Ceraski, ros. Витольд Карлович Цераский (ur. 9 maja 1849 w Słucku, zm. 29 maja 1925 w Troicku) – rosyjski astronom pochodzenia polskiego, profesor.
Życiorys Był synem Karola Dominika Ceraskiego (1817–1864), wieloletniego nauczyciela Gimnazjum Słuckiego i Stefanii z Korolków (zm. 1907). Jego dziadkiem był Józef Ceraski (1763–1862), pastor kalwiński w Birżach. Witold Ceraski był wyznania ewangelicko-reformowanego.
Absolwent liceum w Słucku, a następnie Uniwersytetu Moskiewskiego z 1871 r. W 1882 zrobił magisterium, w 1887 doktorat, w latach 1889–1916 był profesorem Uniwersytetu Moskiewskiego. Od 1882 pracował na macierzystej uczelni, gdzie od 1890 do 1916 kierował obserwatorium uniwersyteckim. W 1914 został członkiem RAN. W 1916 zrezygnował z pracy na uczelni, choć dalej prowadził badania. Specjalizował się w badaniu jasności ciał kosmicznych i astrofotometrii. Stwierdził na podstawie pomiarów bolometryczych, że temperatura fotosfery Słońca przekracza 3500 K.