Lucjusz Kasjusz Hemina, łac. Lucius Cassius Hemina (II w. p.n.e.) – historyk rzymski, pierwszy znany annalista, który swoją pracę napisał po łacinie.
Brak szerszych informacji na jego temat. Kilkutomowe dzieło, które wyszło spod jego ręki, nie zachowało się, przetrwały z niego tylko fragmenty. Na ich podstawie przyjmuje się, że w księdze I przedstawił dzieje miast w Lacjum, jak i całej Italii oraz losy Eneasza, zaś w następnej historię Romulusa i Remusa, założenie Rzymu oraz koleje miasta za panowania królów i w okresie republiki, aż do końca wojny z Pyrrusem. Natomiast w księgach III i IV opisał pierwszą i drugą wojnę punicką.
Inspirował się dziełem historycznym Katona Starszego, nie tylko posługując się tym samym językiem, ale wykazując duże zainteresowanie kwestiami dziejów poszczególnych miast Italii, obyczajów i wierzeń. Jednak nie wywarł większego wpływu na innych rzymskich historyków.
Życiorys Niewiele wiadomo na jego temat, poza tym, że wedle informacji podanych przez Cenzorynusa, żył i działał w II połowie II wieku p.n.e., w czasach Quarti ludi saeculares (czwartych igrzysk sekularnych), czyli około 146 roku p.n.e. Wywodził się z rodu plebejskiego o konserwatywnych poglądach; ;