Do służby czynnej powrócił pod koniec października 1923 r., kiedy został młodszym instruktorem w saratowskiej szkole kawaleryjskiej. W połowie listopada 1924 r. ponownie znalazł się w rezerwie. Od połowy lipca 1925 r. był zastępcą dowódcy plutonu 29 Samodzielnej Kompanii Konwojowej Saratowskiego Czeka. Na początku lipca 1927 r. objął dowództwo kompanii 18 Samodzielnego Batalionu Konwojowego. Na początku lipca 1931 r. został dowódcą plutonu w szkole młodszych oficerów 3 Dywizji Konwojowej. Od końca września 1932 r. dowodził 18 Samodzielnym Batalionem Konwojowym. W połowie maja 1933 r. został dowódcą oddziału strzelców wyborowych 7 Pułku Konwojowego. Od końca stycznia 1935 r. przebywał w rezerwie. Pod koniec maja 1936 r. objął dowództwo kompanii 190 Samodzielnego Batalionu Budowlanego. Pod koniec kwietnia 1937 r. został wykładowcą taktyki na wyższych kursach korpusu oficerskiego "Wystrieł", zaś w połowie sierpnia 1939 r. w szkole piechoty w Kazaniu. W tym samym roku awansował do stopnia majora. W połowie listopada 1939 r. powrócił na stanowisko wykładowcy taktyki na wyższych kursach korpusu oficerskiego "Wystrieł".