thumb|Rodzice: Wojciech (Adalbertus) Boroń z żoną Katarzyną z Dydków Franciszek Boroń (ur. 10 lipca 1884 w Starej Wsi, zm. 11 czerwca 1972 w Krynicy-Zdroju) – polski pedagog, członek Wydziału Związku Drużyn Podhalańskich w 1914 rokuGazeta Podhalańska rok II, nr 26, 28 czerwca 1914 roku, s. 2..
Był jednym z jedenaściorga dzieci Wojciecha (Adalbertusa) i Katarzyny z Dydków, dzierżawców tzw. „folwarku biskupiego” (majątku ziemskiego biskupów tarnowskich) w Stareywsi, młodszym bratem Stanisława Boronia.
Około roku 1905 Franciszek Boroń ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie i w październiku 1909 roku podjął pracę nauczyciela w Sieniawie, zostając pierwszym pedagogiem w tamtejszej szkole powszechnej, zorganizowanej w wynajętym budynku byłej karczmy. Dzięki jego usilnym staraniom już w roku 1910 powstały w Sieniawie: mała, wiejska biblioteka oraz kółko rolnicze, a w roku 1912 pierwszy rolniczy sklep. W tym samym roku z inicjatywy radnego Franciszka Boronia rozpoczęto budowę dwuklasowej szkoły podstawowej, którą oddano do użytku w październiku 1913 roku.