Volksschädling (wymowa ˈfɔlksˌʃɛ:dlıŋ; pol. szkodnik narodu) – pojęcie nazistowskie. Jego znaczenie zmieniało się w czasie. W pierwszym okresie, tzw. okresie walki (1919-1933) NSDAP mianem tym określano spekulantów i lichwiarzy (niem. Schieber und WuchererNiemieckie pojęcie Wucherer obejmuje oprócz lichwiarzy w polskim znaczeniu także handlarzy i właścicieli odnajmowanych lokali, żądających wygórowanych cen czy czynszów.). Od roku 1930 pojęcie to rozszerzono o rzekomych zdrajców ojczyzny (niem. Landesverräter), a w roku 1939 na mocy Rozporządzenia przeciwko szkodnikom narodu z 5 września 1939.stało się ono fachowym pojęciem prawniczymCornelia Schmitz-Berning: Vokabular des Nationalsozialismus, 2. durchges. u. überarb. Aufl., Berlin 2007, , s. 671.. thumb|Strona 1679 z Dziennika Ustaw Rzeszy I z Rozporządzeniem przeciwko szkodnikom narodu z 5 września 1939
Zgodnie z § 4 tego rozporządzenia za szkodnika narodu uważana była osoba, która „popełniając przestępstwo, z premedytacją wykorzystuje szczególną sytuację spowodowaną stanem wojennym”.