„Goorangai” zatonął w ciągu minuty, ciągnąc na dno całą załogę.
„Duntroon” rozpoczął akcję ratunkową, ale z powodu przepisów wojennych nie mógł włączyć reflektorów aby pomóc w poszukiwaniu rozbitków. Opuścił na wodę szalupy, z pokładu okrętu rzucono kapoki w kierunku dochodzących z wody krzyków, wystrzelono także kilka rac, pomimo wysiłków nie udało się jednak odnaleźć żadnych rozbitków. Wrak „Goorangai” osiadł w płytkiej wodzie na głębokości 15 metrów.
„Goorangai” był pierwszym okrętem nawodnym straconym przez RAN w trakcie działań wojennych, pierwszym okrętem nawodnym RAN straconym ze stratą wszystkich marynarzy na pokładzie i pierwszym okrętem RAN straconym w czasie II wojny światowej.
Pierwsze śledztwo w sprawie kolizji uznało winnym za kolizję dowodzącego „Duntroonem” kapitana Lloyda. W późniejszym czasie został on jednak uniewinniony, śledztwo wykazało, że podstawowym powodem kolizji było nieprawidłowe ustawienia świateł na „Goorangai”. Po zatonięciu okrętu cenzura wojenna wprowadziła zakaz publikacji na temat wypadku i ofiar do czasu poinformowania najbliższych rodzin ofiar śmiertelnych i zaginionych, co w Australii ustanowiło precedens w kwestiach publikacji na temat ofiar śmiertelnych w czasie wojny.