Interharmoniczna (ang. interharmonic component) – składowa przebiegu czasowego o częstotliwości niebędącej całkowitą krotnością częstotliwości harmonicznej podstawowejElectropedia - IEV ref 103-07-27..
Źródła interharmonicznych Interharmoniczne prądów i napięć mogą pojawiać się jako częstotliwości dyskretne lub jako szerokopasmowe spektrum. Źródłami powstawania interharmonicznych są szybkie zmiany prądu w urządzeniach i instalacjach, które mogą być także źródłem wahań napięcia. Zaburzenia te są generowane w stanach nieustalonych przez odbiorniki pracujące w sposób ciągły lub krótkotrwale oraz wskutek amplitudowej modulacji prądów i napięć. Źródłem interharmonicznych mogą być również procesy asynchroniczne łączenia elementów półprzewodnikowych w przekształtnikach statycznych. Główne źródła generacji interharmonicznych: urządzenia łukowe; napędy statyczne o zmiennym obciążeniu; przekształtniki statyczne, w tym szczególnie bezpośrednie i pośrednie statyczne przemienniki częstotliwości; oscylacje powstające w procesach łączeniowych kondensatorów i transformatorów. Główną przyczyną powstawania interharmonicznych w pracujących silnikach są żłobki w magnetowodzie stojana i wirnika. Zauważa się ich wzrost przy nasyceniu obwodu magnetycznego.