Lotnisko Legnica (do 2016 r. kod ICAO: EPLE) – zlikwidowane formalnie w 2015 roku poniemieckie lotnisko zbudowane przed I wojną światową dla sterowców, zajęte po wojnie przez Północną Grupę Wojsk Armii Radzieckiej dla celów militarnych, położone w południowo-wschodniej części Legnicy. Od 2016 roku obszar inwestycyjny miasta o przeznaczeniu usługowym i produkcyjnym.
Historia 1915-1945 Lotnisko pod Legnicą, przy starej drodze do Jawora poza ówczesnymi granicami miasta, powstało w 1915 roku jako prowizoryczne lądowisko wojskowe z hangarem dla sterowców. Niemcy mieli plany uruchomić lotnisko pasażerskie z połączeniami regularnymi, ale po przegranej I wojnie światowej zostały one zarzucone i nigdy nie doczekały się realizacji. W 1933 roku w ramach budowy w Legnicy silnego garnizonu Wehrmachtu wzniesiono nowoczesne lotnisko wojskowe wraz z koszarami szkoleniowymi Luftwaffe. Pierwotnie w Legnicy ulokowano IV grupę bojową 153 pułku lotniczego, następnie zastąpiono ją II grupą bojową 252 pułku lotniczego. W 1939 roku istniały plany budowy na lotnisku trzech betonowych dróg startowych. Pierwsza powstała prawdopodobnie siłami jeńców wojennych w 1940 roku, pozostałe nie zostały zrealizowane.