Już po zatonięciu statku japoński samolot zrzucił następną bombę zabijając pływających w wodzie starszego marynarza (able seaman) Edwarda D. Nobesa i dwóch z aborygeńskich pasażerów. Samolot krążył pewien czas wokół rozbitków ostrzeliwując ich z karabinu maszynowego, ale nie trafiając w żadnego z nich. Po około 30 minutach oddalił się w kierunku północnym, ale powrócił po pięciu minutach i wylądował na wodzie przy pływających marynarzach. Japońscy piloci zaczęli gwałtownie gestykulować nakazując komuś podpłynąć do samolotu, na co jednak nikt się nie zdecydował. Samolot zbliżył się do grupki rozbitków, w której znajdował się pastor Kentish i jeden z członków załogi japońskiego samolotu grożąc mu rewolwerem zmusił go do przypłynięcia do samolotu. Po krótkiej rozmowie Kentish został wzięty na pokład wodnosamolotu, który wystartował i odleciał już ostatecznie kierują się na północ.

Po odlocie samolotu ranni marynarze zostali umieszczeni na tratwie ratunkowej, a większość pozostałych rozbitków starała się trzymać razem w jednej grupie. Dwóch marynarzy, ordinary seaman Andrew A. Johnston i starszy mechanik William R. Moffitt, przebywali w pewnej odległości od głównej grupy, utrzymując się na wodzie przy pomocy desek z pokładu okrętu.