Anna Maria Bursche-Lindnerowa, (ur. 6 sierpnia 1922, zm. 21 sierpnia 2002) – polska łyżwiarka figurowa, wielokrotna mistrzyni Polski w latach 40. i 50. XX w. Córka Alfreda Bursche, żona Sławomira Lindnera, w czasie II wojny światowej łączniczka Armii Krajowej. Następnie trenerka łyżwiarstwa figurowego.
W 1956 roku wraz z Leonem Osadnikiem zostali pierwszymi mistrzami Polski w konkurencji par tanecznych.
Życiorys Pochodziła z rodziny Bursche o tradycjach ewangelickich. Była córką prawnika Alfreda Bursche (1883–1942) i Janiny Zalewskiej. Miała brata Jana (lata życia ok. 1890–1950), który był inżynierem mechanikiem.
Wychowywała się w Warszawie, niedaleko Doliny Szwajcarskiej, gdzie Anna rozpoczęła naukę jazdy na łyżwach w wieku 5 lat. Bardzo szybko okazało się, że nastolatka obdarzona jest ogromnym talentem łyżwiarskim. Aby móc uczestniczyć w zawodach, zapisała się do Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego. Podczas mistrzostw Europy 1939 w Zakopanem wzięła udział w pokazie otwierającym imprezę, a jej doskonały występ spowodował, że rodzice wysłali ją na treningi łyżwiarskie do Londynu. Anna wróciła do Warszawy pod koniec sierpnia 1939, tuż przed rozpoczęciem II wojny światowej. Jej rodzina borykała się nie tylko z okupacją hitlerowską, ale też z eksterminacją Polaków wyznania ewangelickiego.