Po zakończeniu wojny uniknął deportacji do ZSRR. Przebywał w obozach dla dipisów w zachodnich Niemczech. W 1946 r. wstąpił do Narodowego Związku Pracujących (NTS). W latach 50. prowadził odczyty dotyczące życia w Związku Radzieckim. W latach 60. kierował Radiem „Свободная Россия” na Tajwanie, prowadząc liczne audycje radiowe o charakterze antykomunistycznym. Odbył szereg podróży po krajach Azji Południowo-Wschodniej, z których napisał serię reportaży, analizując w nich przenikanie komunizmu do tej części świata. Wystąpił z NTS. Po powrocie do RFN założył w 1977 r. Rosyjską Unię Narodową w Niemczech. Został korespondentem Radia „Swoboda” w Bonn. W 1981 r. współtworzył almanach „Wiecze” w Monachium. Opublikował w nim liczne artykuły, w tym o charakterze autobiograficznym.
Bibliografia Witalij W. Karawaszkin, Кто предавал Россию, 2008
Linki zewnętrzne Biografia Olega A. Krasowskiego (jęz. rosyjski) Kolejna biografia Olega A. Krasowskiego (jęz. rosyjski)
Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Druga emigracja rosyjska Kategoria:Ludowo-Pracowniczy Związek Solidarystów Rosyjskich Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 1993 Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie