Boris Anatoljewicz Mierżanow, ros. Борис Анатольевич Мержанов (ur. w stanicy Aleksandrowskaja, zm. 15 lipca 1962 w Nowym Jorku) – rosyjski, ukraiński i z powrotem rosyjski wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz wojskowy, dowódca 2 Pułku Rosyjskiego Pułku Ochronnego podczas II wojny światowej.
Ukończył doński korpus kadetów, a następnie michajłowską szkołę artyleryjską. Służył w 4 Dońskiej Baterii Kozackiej. W 1907 roku awansował do stopnia chorążego. Od 1909 roku służył w 2 Dońskim Kozackim Dywizjonie Artylerii. W 1914 roku ukończył nikołajewską akademię wojskową. Brał udział w I wojnie światowej w szeregach 11 Dońskiej Kozackiej Baterii Artylerii. W październiku tego roku awansował na podesauła. Pod koniec grudnia 1915 roku przeszedł do sztabu generalnego armii rosyjskiej. Od poł. lipca 1916 roku w stopniu esauła pełnił służbę starszego adiutanta w sztabie I Turkiestańskiego Korpusu Armijnego. Na początku stycznia 1918 roku został starszym adiutantem w oddziale generała-kwatermistrza sztabu 1 Armii. Następnie wstąpił do armii ukraińskiej. Na początku marca tego roku awansował na sotnika. Od końca sierpnia był zastępcą szefa oddziału służby wojskowej głównego zarządu sztabu generalnego armii ukraińskiej. Pod koniec listopada otrzymał stopień starszyny wojskowego. Pod koniec listopada 1919 roku wstąpił do wojsk Białych gen.