Maciej Bystram herbu Tarnawa (ur. w 1602 w Cielętach, zm. 5 sierpnia 1677 w Chełmży) – ksiądz katolicki, kanonik, oficjał i archidiakon, biskup pomocniczy chełmiński w latach 1659–1677.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Tarnawa rezydującej w Cielętach koło Brodnicy. W 1635 wyświęcony na kapłana, z polecenia biskupa Zadzika został kanonikiem chełmińskim, w 1651 był archidiakonem i oficjałem generalnym biskupa Andrzeja Leszczyńskiego. W 1659 mianowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej i biskupem tytularnym Argos, ordynowany biskupem tytularnym Argos w 1661 roku. Sakrę biskupią przyjął w Smardzewicach z rąk biskupa Kazimierza Czartoryskiego. Trzykrotnie uczestniczył jako deputat kapituły chełmińskiej w Trybunale Głównym Koronnym. Dwukrotnie, w 1653 i w 1674 administrował sede vacante diecezją chełmińską. W 1665 był posłem królewskim na sejmik pruski w Toruniu. W lipcu 1675 konsekrował kościół prepozytularny w Lubawie, a w październiku tego samego roku kościół w Ostromecku. Zmarł 5 sierpnia 1677 w Chełmży (inną datę – 13 sierpnia 1676 umieszczono na płycie nagrobnej, inną też – 1675 lub 1674 – podają niektóre źródła). Pochowany w chełmżyńskiej katedrze w pobliżu wejścia na chór kapitulny, przy którym umieszczona była Pasja z ukrzyżowanym Chrystusem. W katedrze na filarze obok ołtarza św.