Jadwiga Hoesick-Podolska współpracowała z wieloma wydawnictwami w przygotowaniu wznowień dzieł ojca: Zakład Narodowy im. Ossolińskich – Powieść mojego życia (1959), Państwowy Instytut Wydawniczy – Legendowe postacie zakopiańskie (1959) i Polskie Wydawnictwo Muzyczne – Chopin (1967). Publikowała również liczne artykuły w czasopismach jak n.p: Śpiewak (lata 1930), Nowiny (lata 1950, 1960), czy Ruch Muzyczny (lata 1950, 1960).
Na dwa lata przed śmiercią wzięła udział w Światowym Kongresie Esperanto w Budapeszcie (1966), do którego przygotowała się w języku węgierskim uczęszczając na dwumiesięczny lektorat na Uniwersytecie Jagiellońskim. W roku 1967 Jadwiga Hoesick-Podolska udała się do Anglii, gdzie wspólnie z Adamem Harasowskim pracowała nad jego książką The skein of legends around Chopin (Kłębek legend wokół Chopina, Londyn 1967).
Jadwiga Hoesick-Podolska odeszła w kwiecie wieku i w pełni sił twórczych 13 maja 1968 roku w swoim ukochanym domku w Lanckoronie koło Krakowa. Jedna z jej dwóch córek, Beatrix Podolska kontynuuje – w swojej pracy zawodowej i zamiłowaniach – tradycję rodzinną.