W latach 1713–1719 Vivaldi komponował więc dla figlie di coro sakralne dzieła wokalne: psalmy, hymny, magnificat, motety itd. Najbardziej zdumiewającym dziełem tej współpracy było oratorium Juditha triumphans devicta Holofernis barbarie wykonane po raz pierwszy w listopadzie 1716 roku. Dzieło odniosło olbrzymi sukces.
Biblijna historia żydowskiej heroiny Judyty była popularnym tematem barokowych oratoriów (Marc-Antoine Charpentier, Francesco Gasparini, Alessandro Scarlatti). Nie jest jednak dziełem przypadku, że Vivaldi podjął tę historię na nowo. Oto bowiem w 1716 roku nastąpił zwrot w wojnie peloponeskiej. Turcy odstąpili od oblężenia twierdzy Korfu. Cassetti, librecista oratoriów Vivaldiego, użył biblijnej historii oblężenia Betulii w wojnie między Żydami a Asyryjczykami jako alegorii konfliktu Wenecji z Imperium Osmańskim.
Libretto Oba libretta dla weneckich oratoriów Vivaldiego (pierwsze, Moyses Deus Pharaonis z 1714 roku nie zachowało się) napisał Giacomo Cassetti. Libretto Judyty triumfującej zwraca na siebie uwagę przede wszystkim dość nowatorskim potraktowaniem formy: brak w oratorium narratora sprawia, że cała treść dzieła zawiera się w akcji między bohaterami, jak w operze.