Alonuszka uosabia jesienną przyrodę, jej barwy, kształty, zachowanie. Dziewczynka i przyroda są smutne. Oczy bohaterki wyrażają niemą rozpacz. Zarówno wzrok dziewczynki, jak i otchłań wody przyciągają widza swoim podobieństwem. Z oczu Alonuszki kapią łzy, ten smutek przyroda wyraża poprzez opadające z drzew liście. Bohaterka ma włosy w kolorze opadających rudych liści drzew. Pochyłe rośliny powtarzają skuloną pozycję dziewczynki, co stwarza wrażenie płynności, a jednocześnie poczucia, że natura roztacza nad Alonuszką opiekę.
Symbolem ciężkiego sierocego losu Alonuszki są rosnące nad rzeką drżące osiki, jednak optymizmem napawają siedzące nad głową dziewczynki na gałęzi jaskółki, będące zwiastunkami dobrych wieści.
Bibliografia 1881 Васнецов В.М. „Аленушка этюд”. , nearyou.ru.
Kategoria:Obrazy w Galerii Tretiakowskiej Kategoria:Obrazy Wiktora Wasniecowa