Kodeks jest najstarszym z dotychczas odnalezionych zbiorów praw. Forma, w jakiej został spisany, była naśladowana przez późniejszych prawodawców mezopotamskich. Prawdopodobnym jest także to, że inskrypcja młodszej o trzysta lat steli Hammurabiego wzorowana była na tradycjach sumeryjskich. Otóż w innym źródle z czasów III dynastii z Ur – steli Ur-Nammu – opatrzonym płaskorzeźbą, ukazana została scena składania przez króla ofiary Nannie. Bóstwo przekazuje Ur-Nammu jakiś przedmiot – prawdopodobnie insygnia mocy nadania praw boskich ludziomM. Bielicki, Zapomniany świat Sumerów, s. 330..
Opis fizyczny Kodeks nie zachował się w całości. Znana naukowcom kopia na dwóch tabliczkach stanowiła zapewne pierwszą tabliczkę kodeksu oryginalnego, którego objętość wynosiła dwie lub więcej tabliczek. Większa część odnalezionego tekstu została zniszczona. Na odkrytych tabliczkach znajdowało się około 370 wierszy, 90 z nich udało się odczytać.